O blogue do Carlos Callón: Machismo na pantalla grande

O blogue do Carlos Callón: Machismo na pantalla grande: Unha posíbel conclusión do filme A orixe do planeta dos macacos é que é máis fácil defender os dereitos dos simios que os das mulleres....

Ofelia Rey Castelao: premio María Josefa Wonenburger 2011

O ámbito das Humanidades e, especialmente, o da Historia recibiu unha magnífica nova a semana pasada ao coñecerse que o premio María Josefa Wonenburger 2011 foi concedido á Dra. Ofelia Rey Castelao, catedrática de Historia Moderna da Universidade de Santiago de Compostela.

Dende aquí queremos felicitala por esta merecidísima distinción xa que, ademais de ser galardoada unha dilatada carreira investigadora de primeiro nivel, prémiase o seu traballo en prol da investigación e a divulgación da historia de xénero. Unha historia que reivindica o papel das mulleres como suxeitos da Historia, apostando pola necesidade de incorporalas, como obxecto de estudo, ao quefacer historiográfico xeral.

Noraboa!

--
Miguel García-Fernández

Recoñecemento Horas de Formación do Profesorado

A Consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia finalmente recoñeceu 12 Horas de Formación do Profesorado aos asistentes ao I Encontro Interdisciplinar de Historia de Xénero. As mulleres na Historia de Galicia http://www.edu.xunta.es/web/node/2868

Segundo nos comunican, este recoñecemento, que estará dispoñible a partir de SETEMBRO, só será efectivo para o persoal funcionario que xa aprobou as oposicións e está traballando.

Atentamente,

Tríada

A necesidade dunha Academia alternativa para Galicia

Inmersos en pleno século XXI, parece que a Real Academia Galega (RAG) decidiu continuar coa liña das academias decimonónicas para seguir sendo un selecto clube de señores respetables. Nin as voces de hoxe en día, nin a experiencia e as palabras dunha autoridade como dona Emilia Pardo Bazán (http://www.culturagalega.org/album/docs/38_doc_02.pdf), parecen ter efecto entre o grupo de socios (homes), que convidan aos seus amigos (homes) para formar parte dunha institución que, sendo de homes, di querer representar a tódolos/as galegos/as (ou galego-falantes). Para min, algo non concorda.

É certo que, entre as cadeiras dos socios numerarios (e quixera remarcar o masculino), aparecen algúns nomes femininos (http://www.realacademiagalega.org/academy/FindComposition.do), pero son a excepción. Quen me pode explicar o motivo de tal sub-representación? 

Acaso non hai mulleres galegas con méritos suficientes?

Non é esta a pregunta que quixera formular... mellor a seguinte:

Acaso non hai mulleres galegas que merezan tanto ou máis unha cadeira que algún dos homes que está aí?

Dende logo, non creo que este tema se resolva procurando a paridade entre homes e mulleres. Non se trata de pedir que o 50 % das cadeiras sexan para homes e o 50 % para mulleres. Non! Iso sería unha maquillaxe absurda do "politicamente correcto".

Entendo que as Academias son selectos clubes nos que ingresan persoas que aportan algo ao obxectivo último co que se crea esa institución, polo tanto, é o criterio individual o que deberiamos seguir e ter en conta. Daquela, non hai mulleres con méritos suficientes para entrar na Real Academia Galega? Non hai mulleres que contribuíran a consolidar o galego como lingua? Acaso non temos escritoras? Non hai investigadoras que publican en galego e imparten as súas conferencias na nosa lingua? Quedándome na casa... xa entre as convidadas ao "I Encontro Interdisciplinar de Historia de Xénero. As mulleres na Historia de Galicia" podería citar algún caso.

Vendo todo isto, parece que o galego é un mundo de homes. E despois eses Académicos din que o galego é a súa lingua materna? Incluso eles mesmos terán o atrevemento de dicirnos a todos e todas que leamos en galego, que escribamos na nosa lingua, que é o noso patrimonio cultural, un patrimonio de todos/as... bla, bla, bla... "Real Atrevemento Galego", non si? De novo, teño a sensación de que algo non vai ben...

Solucións?

De momento o silencio. Silencios que me parecen de extrema gravidade cando proveñen desas Institucións democráticas que din que nos queren representar a tódolos/as galegos/as.

Só algunhas voces femininas parecen ser firmes na súa protesta e... non é hora de xuntar as voces masculinas a este discurso de reivindicación? A falta de representatividade ou visibilización social é un problema de todos/as, de homes e de mulleres...

Que nos queda ante o silencio dos demais?

Calar?

Pactar uns mínimos?

Unha Academia Galega Alternativa?

Talvez o que temos que facer é crear outras academias diferentes e verdadeiramente representativas (con mulleres e con homes nas súas cadeiras). Ao mellor así, a RAG verá cal pode ser o modelo a seguir... Crear Academias sobre a nosa lingua, sobre a nosa historia, sobre o que queiramos... pero que procuren ver a homes e a mulleres como persoas por igual.

Eu proporía unha Academia Galega de Estudos das Mulleres, unha institución na que tanto mulleres coma homes poderiamos estudar o papel das mulleres e das relacións de xénero no noso pasado e no noso presente nos máis diversos campos. Porque as mulleres e os homes convivimos, coexistimos, dialogamos... en definitiva, formamos parte da mesma sociedade.

Miguel García-Fernández

O Xogo das Cadeiras

Pregunta parlamentaria do BNG para promover a presenza equilibrada de mulleres na RAG

O vindeiro xoves 30 de xuño de 2011 a parlamentaria Ana Pontón, do BNG, preguntaralle á Secretaría Xeral de Igualdade cales son as actuacións previstas para promover unha presenza equilibrada de mulleres na composición da Real Academia Galega.

A pregunta pódese seguir en directo por Parlamento TV a partir das 10:30.
http://www.parlamentodegalicia.es

Pódese ler o texto íntegro da pregunta parlamentaria, así seguir as opinións publicadas nos medios de comunicación nas últimas semanas no blog O xogo das cadeiras:
http://xogodascadeiras.blogaliza.org/

SE CHE INTERESA ESTA INFORMACIÓN, ESPÁLLAA. PONA NO TEU BLOG, NO TEU FACEBOOK, NO TWITTER... OU REENVÍAO Á TÚA LISTA DE CORREO

-- 
O xogo das cadeiras
Manifesto pola entrada das mulleres na Academia Galega
ADHÍRETE!

Palabras da Asociación Española de Investigación de Historia de las Mujeres

Con relación ao Diccionario Biográfico de la Real Academia de la Historia, a Asociación Española de Investigación de Historia de las Mujeres publicou hai uns días unhas palabras na súa web que me parecen de grande interese para reflexionar sobre o moito que queda por facer en relación á historia das mulleres e a súa integración no conxunto do quefacer historiográfico. Xulguen vostedes mesm@s:

"La AEIHM no puede, ni quiere mantenerse al margen del debate que ha ocasionado la publicación de los 25 primeros tomos del Diccionario Biográfico de la Real Academia de la Historia, obra largamente esperada y que aspira a convertirse en referencia para futuras generaciones de historiadores/as y para el público en general.

Sin entrar en otras consideraciones que ya han sido tratadas y discutidas ampliamente en otros foros y por otras personas, en el ámbito de nuestra competencia como Asociación de investigación de historia de las mujeres tenemos que poner de manifiesto nuestra preocupación respecto al grado de presencia de mujeres entre las personas biografiadas, y muy especialmente en relación con los criterios para su selección.

La AEIHM ya manifestó en carta dirigida en diciembre de 2008 al Director de la RAH su inquietud por este asunto, así como por su disconformidad con los argumentos del Doctor Anes en declaraciones a ABC: “Nuestra labor es dar fe del pasado y las mujeres han formado una parte mínima de la historia. Desde la Academia no podemos modificarla” (ABC, Sevilla, 3-12-2008). Señalábamos entonces el volumen y la calidad de los estudios sobre la Historia de las Mujeres y del Género que se producen en las universidades españolas, así como la forma en que la renovación de la biografía histórica ha asentado la idea de que la historia no ha sido protagonizada tan solo por una reducida nómina de “hombres ilustres” e incluso de “mujeres ilustres”, sino por personas de muy variada condición, cuyas vidas merecen ser reconocidas de forma individualizada siempre que las fuentes lo permitan. 
Esta carta fue respondida por el Director de la RAH, explicando el proceso seguido y manifestando su conocimiento del tema, al citar los nombres de numerosas y prestigiosas historiadoras que trabajan, entre otros, en el campo de la historia de las mujeres. Por esto nos han resultado particularmente ofensivas sus declaraciones publicadas en diversos periódicos tratando de explicar la reducida presencia de las mujeres en la RAH, que dice lamentar, con el argumento de que “las hay muy preparadas, pero menos que los hombres. Hay una cuestión: un historiador necesita disponer de muchas horas para documentarse en los archivos. Y por desgracia en las mujeres esas miles de horas están dedicadas a criar a sus hijos y a ser amas de casa” (Diario El País, 4-6-2011). Estas palabras traicionan el más elemental deber de quien es profesional de la Historia: reconocer la evidencia por encima de lugares comunes o juicios previos. En este caso, la evidencia la constituyen los centenares de profesoras e investigadoras que vienen desarrollando su actividad y acreditando sus méritos en la investigación y la docencia de la Historia y que por ello son perfectamente merecedoras de ese y otros reconocimientos.

Por todo ello, aunque ya han pasado bastantes días, seguimos esperando del Doctor Anes una rectificación de sus palabras.

17 de junio de 2011

La Junta Directiva de la AEIHM

http://www.google.aeihm.org/articulo/proposito-del-diccionario-biografico-real-academia-historia 

Manifesto pola entrada das mulleres na Academia Galega. ADHÍRETE!

O xogo das cadeiras non é cousa das mulleres

A Real Academia Galega vén de escoller un novo académico malia o resón social que tivo a esixencia de cubriren as vacantes actuais con mulleres, e que se pode seguir no blog do manifesto “O xogo das cadeiras”.

Se coa simbólica concesión da cadeira de Olga Gallego a un investigador a institución puña en evidencia o seu desinterese por incorporalas, con esta elección mostra de maneira aberta o seu rexeitamento. Non o pode dicir máis clariño: no seu xogo das cadeiras non quere que entren as mulleres. A Academia afástase canto máis mellor do que se espera das máximas institucións da cultura galega para que manteñan a súa autoridade conforme aos tempos: que sexan corporacións vivas, dinámicas, comprometidas, integradoras da diversidade.

A incorporación de mulleres non é un problema senón unha oportunidade para gañar autoridade, para mostrar vontade de diálogo con estes tempos. Mais cando as cadeiras serven de poltrona, aníñase no confort do recoñecemento e iso precisamente é o que converte a Academia en dondo panteón de ilustres. Agora, cando a cultura e a lingua galega precisan institucións afoutas, que conten co máximo apoio social para afrontaren os importantes retos nos que andan, as mulleres non podían ficar excluídas mais o xogo das cadeiras déixaas fóra, como sempre.

Estamos peor que hai un ano, antes do pasamento da finada Olga Gallego. Cinco eran as mulleres con cadeira hai un ano, e catro son agora. Só podemos agardar que para a que queda vacante, elixan unha muller, mais, como ben explicou María Xosé Agra no seu artigo “Dúas cadeiras, unha Académica máis: ¡impertinencia!”, os números falan. Unha soa muller máis supón cinco académicas de trinta. Nin sequera o 20% da corporación. Por iso denunciamos que a Real Academia Galega segue co seu xogo das cadeiras.

Cadeiras para as mulleres XA!

A campaña de asinaturas do manifesto “O xogo das cadeiras” segue aberta no blog: http://xogodascadeiras.blogaliza.org/

--

Miguel García-Fernández